OSPF, RIP’te bulunan bazı eksik yanları geliştirmek ve düzeltmek için IETF (Internet Engineering Task Force – İnternet Mühendisliği Görev Gücü) tarafından geliştirilmiş bir protokoldür. RIP (Routing Information Protocol – Yönlendirme Bilgi Protokolü) ’ın aksine OSPF “link state” (Hat Durumu) protokolü olarak tasarlanmıştır. Bu protokollerle çalışan yönlendiriciler, diğer yönlendiricilerden öğrendikleri bilgileri kullanarak, tüm ağın topoloji haritasını çıkarabilirler. Buna göre yönlendiriciler ağdaki iki nokta arasında bulunan tüm yolların bilgisine ulaştıktan sonra SPF (Shortest Path First -Önce En Kısa Yol) algoritmalarını kullanarak hangi yolun en iyisi olduğuna karar verirler.
OSPF protokolünü diğer protokollerden farklı yapan en önemli avantajı hat durumu protokolü olmasıdır. Buna göre OSPF, RIP’ten farklı olarak yol bilgisini hızlı bir şekilde öğrenme, büyük ve karmaşık ağlarda daha iyi çalışabilme ve güvenilirlik konularında oldukça başarılıdır.
OSPF protokolü uzaklık vektörü protokolleri gibi metrik kullanmaz. Yani herhangi bir basamak sayısı sınırlaması yoktur. Metrik hesaplamasında Cost (Masraf) adı verilen bant genişliği ile ters orantılı olan değerler kullanır.
Bu protokole göre, yönlendiriciler içinde bulunduğu ağı öğrenebilmek için 10 saniye aralıklara “multicast” (Gruba özel) “Hello” paketleri gönderir ve bu paketlerin içerisinde bulunan Alan ID, Kimlik Doğrulama, Ağ Maskesi gibi çeşitli değerlerin aynı olup olmamasına bakılarak yönlendiricilerin komşu olup olmadığına karar verilir. Komşuluk tablosunda her bir yönlendiriciye ait farklı bir Route ID değeri vardır. Bu tabloda ağ adresleri ile Router ID değerleri eşleştirilir. Bu değer yönlendiricinin kendisine ait bir “loopback”(geridöngü) adresi var ise, o adres üzerinde bulunan en büyük IP adresidir. Eğer herhangi bir geridöngü tanımlanmamışsa yönlendiricinin sahip olduğu en büyük IP değeri Router ID olarak atanır.
OSPF protokünde Hello (Merhaba) paketlerine gelen cevaplara göre LSA (Link State Advertisiment – Hat Durumu Reklamı) adı verilen paketleri gönderilmeye başlanır. LSA paketleri içerisinde yönlendiricilerin bağlantıları, arayüzleri ve hat durumu bilgileri yer almaktadır. LSA paket alışverişini yapan her yönlendirici kendisine ait bir LSA tablosu bulundurur ve oluşturulan bu LSA tablosu diğer yönlendiricilere gönderilerek, ağ içerisindeki bütün yönlendiricilerin birbirilerinin LSA tablosunu öğrendiği bir veritabanı oluşması sağlanır. Oluşturulan bu veritabanı sayesinde ağ içerisindeki yol bilgisi ve mesafe hesaplanır. SPF algoritması yardımıyla ağ topolojisi çıkararılır ve 30 dakikada bir bu işlem yeniden gerçekleştirilir. Ağ üzerinde herhangi bir değişiklik yoksa güncelleme yapılmaz ve Hello paketleri dışında ağda herhangi bir trafik oluşturulmaz.
OSPF’in Özellikleri
- VLSM (Variable Length Subnet Masking – Değişken Uzunluklu Alt Ağ Maskelemesi)’i destekler.
- Sınıfsız (Classless) bir yapıya sahiptir.
- AD (Administrative Distance – Yönetimsel uzunluk) değeri 110’dır.
- Yapılandırması diğer protokollere göre zor ve karmaşıktır.
- Karmaşık bir protokol olduğu için yönlendirici üstünde güçlü bir CPU ve geniş bir hafızaya gerek vardır.
- OSPF protokolünde alan değeri önemlidir. Geniş ağlarda alanlara ayırarak yönlendirme tablosunun büyüklüğü ve ağın karmaşıklığı azaltılabilir.
Aşağıdaki örnekte AS (autonomous system - otonom sistem) numarası 1 olan ve 0 ağında bulunan bir sistemde yönlendiriciye 160.75.5.17 ağı tanıtılmıştır.
RouterA(config)#router ospf 1
RouterA(config-router)#network 160.75.5.17 0.0.255.255 area0
RouterA(config-router)#network 160.75.5.17 0.0.0.255 area0